> Główna > obwód witebski > rejon brasławski > miasteczko Druja > Cerkiew Zwiastowania N.M.P.
Druja. Cerkiew Zwiastowania N.M.P.
Druja. Cerkiew Zwiastowania N.M.P.

Cerkiew Zwiastowania N.M.P. | Druja

Rok budowy (przebudowy): 1822
Współrzędne geograficzne:
55° 47'30.38"N, 27° 27'15.52"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Druja. Cerkiew Zwiastowania N.M.P.

Fasada boczna zrujnowanej cerkwi Foto © Lisakovich Yauheni |

Druja. Cerkiew Zwiastowania N.M.P.

Ruina cerkwi prawosławnej Zwiastowania NMP w Drui. W 1871 r dobudowano wieżę i babiniec (widoczna różnica w stylu dobudowy) Foto © Яўген Каломенкін |

Druja. Cerkiew Zwiastowania N.M.P.

Fasada boczna zrujnowanej cerkwi Foto © Яўген Каломенкін |

Cerkiew prawosławna pod wezwaniem Zwiastowania Najświętszej Marii Panny

Pierwotnie drewniana, powstała przy klasztorze prawosławnym istniejącym w Drui już od XVI wieku. Monaster drujski, choć nieduży, oparł się wpływom unii brzeskiej. W XVII wieku był jedynym klasztorem prawosławnym na Brasławszczyźnie, a jego cerkiew - jedyną świątynią prawosławną w powiecie brasławskim.

Na początku XIX wieku drujski monaster chylił się ku upadkowi. W 1814 roku w niewielkim, murowanym budynku klasztornym mieszkało zaledwie trzech mnichów, a prawosławnych rodzin w całym mieście było tylko dziewiętnaście.

W fatalnym stanie była stara, drewniana cerkiew, a rozpoczętej w 1810 roku budowy nowej, murowanej świątyni zakonnicy nie byli w stanie doprowadzić do końca. W 1823 roku klasztor zlikwidowano, a wykończona prowizorycznie rok wcześniej cerkiew przejęła rolę parafialnej.

Prace wykończeniowe podejmowano jeszcze kilkakrotnie, między innymi w 1837 roku położono nowy dach, w połowie XIX wieku budynek otynkowano, a w 1871 roku dobudowano wieżę i babiniec.

Dziś z cerkwi, po II wojnie nieczynnej i kompletnie zdewastowanej, zostały tylko ruiny. Najstarsze części – nawa i prezbiterium – mają charakter późnobarokowy, są ozdobione pilastrami, lizenami i wydatnymi gzymsami. Dobudowane później dwukondygnacyjna wieża i niski babiniec utrzymane są w stylu rosyjsko-bizantyjskim.

Grzegorz Rąkowski
”Wśród jezior i mszarów Wileńszczyzny”, Rewasz, Warszawa 2000
(A.O.)