> obwód brzeski > rejon prużański > uroczysko Zenowil (Leżajka) > Park dworski Wysłouchów
Zenowil (Leżajka). Park dworski Wysłouchów
Zenowil (Leżajka). Park dworski Wysłouchów

Park dworski Wysłouchów | Zenowil (Leżajka)

Rok budowy (przebudowy): XIX
Współrzędne geograficzne:
52° 38'53.73"N, 24° 23'19.23"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Zenowil (Leżajka). Park dworski Wysłouchów

Fragment parku. Miejsce, gdzie stał dwór Foto © Anna Ostrowska |

Zenowil (Leżajka). Park dworski Wysłouchów

Wiktor Wysłouch przy tablicy 'Leżajka' Foto © Anna Ostrowska |

Zenowil (Leżajka). Park dworski Wysłouchów

Zenon Wysłouch przy dawnej alei klonowej Foto © Anna Ostrowska |

Leżajka to najdawniejsza siedziba Wysłouchów. Co najmniej od połowy XV wieku należała do rodziny. Majętność graniczyła ze wschodu z Błotem Białym i rzeką Leżajką, od zachodu z włością Szereszewską. Dwór i posiadłość w początku XVII wieku znacznie ucierpiała na skutek wojny domowej i najazdu wojsk carskich (bitwa pod Sielcem). Odrestaurował majątek i dwór Zenon Wysłouch, podkomorzy brzeski. On też nazwał posiadłość od swego imienia Zenowilem. Około 1770 roku przeniósł swoją siedzibę do Pirkowicz koło Drohiczyna, a Zenowil przekazał synowi Kazimierzowi (pozostali synowie uzyskali majętności Bronne i Chlewiszcze, a najstarszy Wiktor Pirkowicze).

Zenowil pozostał własnością rodziny aż do 1939 roku. Ostatni właściciel, Zenon (1904-1945), syn Stanisława Kazimierza i praprawnuk Zenona podkomorzego brzeskiego zginął w Gross-Rosen. O dworze w Zenowilu nie znalazłam informacji. Dziś jest tam tylko zdziczały, obszerny park i przepiękna aleja wjazdowa na wysokiej grobli między polami, obsadzona ogromnymi, wiekowymi klonami.

Anna Ostrowska

Wiadomości