> obwód miński > rejon miadziołski > miasteczko Budsław > Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura
Budsław. Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura
Budsław. Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura

Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura | Budsław

Rok budowy (przebudowy): 1767-83
Współrzędne geograficzne:
54 47'13.26"N, 27 27'5.17"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Budsław. Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura

Fasada boczna i część ołtarzowa Foto © |

Budsław. Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura

Kościół pobernardyński w Budsławiu na rysunku z 'Ilustrowanego przewodnika...' G. Rąkowskiego Foto © |

Budsław. Kościół Wniebowzięcia NMP . Architektura

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Budsławiu Foto © |

Kościół katolicki pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

Pobernardyński, zbudowany w latach 1767-83 prawdopodobnie według projektu architekta Józefa Fontany w stylu późnego baroku, nieprzerwanie czynny.

Przy budowie kościoła wykorzystano mury dawniejszej świątyni bernardyńskiej z lat 1633-43, którą włączono do nowej, ogromnej budowli jako kaplicę Św. Barbary przy prezbiterium.

Bernardynów z Wilna lokował w Budsławiu Aleksander Jagiellończyk w 1504 roku. Początkowo był tu kościół drewniany, w XVII wieku wybudowano niewielki kościół murowany, zastąpiony w XVIII wieku przez obecną, wspaniałą świątynię. Wraz z nią wzniesiono budynki klasztorne, w których mieściła się między innymi szkoła.

Klasztor skasowano w 1858 roku, a w roku 1864 zabudowania klasztorne przekazano wojsku carskiemu. Rozebrano je prawdopodobnie w końcu XIX wieku.

Kościół budsławski imponuje wielkością i kompozycją przestrzenną. Trójnawowy, zbudowany na planie krzyża łacińskiego, zachwyca przede wszystkim potężną, silnie rozczłonkowana fasadą o szerokości ponad 50 m z dwiema trójkondygnacyjnymi wieżami zwieńczonymi hełmami. Centralna część fasady podzielona jest na dwie kondygnacje: w dolnej znajduje się szeroki portal flankowany pilastrami, nad nim, w drugiej kondygnacji, umieszczono półkoliście zamknięte okno, nad którym zwiesza się balkon z kutą balustradą.

Fasadę dekorowaną licznymi kolumnami i pilastrami, wieńczy ozdobny, złożony fronton parawanowy. Elewacje wież ozdabiają zwielokrotnione narożne pilastry i szerokie gzymsy. Ściany boczne dekorowane są skromnie, ramiona transeptu i elewację tylną wieńczą wolutowe szczyty.

We wnętrzu zachowały się oryginalne sklepienia (w nawie głównej kolebkowe, w bocznych krzyżowe) oraz unikalne późnobarokowe malowidła ścienne z około 1780 roku (zespół 9 iluzjonistycznych ołtarzy, postacie 12 apostołów, 14 stacji Drogi Krzyżowej i seria obrazów ilustrujących cuda, jakie miały miejsce w Budsławiu za sprawą cudownego obrazu Matki Boskiej), piękny barokowy ołtarz z czarnego drewna z 20 złoconymi rzeźbami z połowy XVII wieku w kaplicy Św. Barbary oraz drewniany klasycystyczny ołtarz główny z lat 1784-90 z cudownym obrazem Matki Boskiej z końca XVI wieku.

W pobliżu kościoła stoi plebania z XIX wieku, parterowa, na planie prostokąta, kryta dwuspadowym dachem. Nad wejściem znajduje się mansarda zwieńczona schodkową attyką.

Grzegorz Rąkowski
Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi, Burchard Edition, Warszawa 1997
(A.O.)


Wiadomości