> obwód grodzieński > rejon słonimski > wieś Albertyn (Słonim) > Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich
Albertyn (Słonim). Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich
Albertyn (Słonim). Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich

Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich | Albertyn (Słonim)

Rok budowy (przebudowy): XIX
Współrzędne geograficzne:
53 5'19.02"N, 25 23'46.78"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Albertyn (Słonim). Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich

Pałac, widok ogólny Foto © . |

Albertyn (Słonim). Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich

Siedziba Pusłowskich, Albertyn koło Słonimia. Rysunek Napoleona Ordy Foto © . |

Albertyn (Słonim). Zespół pałacowo-parkowy Pusłowskich

Pałac Pusłowskich, Albertyn; widok pałacu z boku; z podjazdu. Fot. 08 2006 r. Foto © . |

Zespół pałacowo-parkowy w dawnym majątku Albertyn

Obecnie w granicach Słonimia. Miejscowe dobra, zwane pierwotnie Szydłowice, w XVI i XVII wieku należały do Sapiehów, w końcu XVII przeszły do Brzostowskich, a w 1809 roku od tych ostatnich kupili je Pusłowscy.

W ręku tej rodziny majątek pozostał do 1939 roku. W swym majątku Pusłowscy rozwinęli zakłady przemysłowe, głównie sukiennicze, co spowodowało, że z czasem Albertyn zamienił się w przemysłowe przedmieście Słonimia. W okresie międzywojennym właściciele odstąpili część rezydencji na potrzeby misji jezuickiej.

Późnoklasycystyczny pałac został zbudowany przez hrabiego Władysława Pusłowskiego w pierwszej połowie XIX wieku nad brzegiem stawu utworzonego na rzece Issie. Przy budowie pałacu wykorzystano budynek dawnego zajazdu, który przebudowano, dobudowując jednocześnie pod kątem prostym nowe, reprezentacyjne skrzydło. Po zniszczeniach II wojny światowej pałac został odbudowany i przebudowany.

Jest to budynek dwukondygnacyjny, na planie prostokąta. Fasadę zdobi portyk z loggią, przebudowany po II wojnie światowej, z dwoma skrajnymi boniowanymi filarami i dwiema środkowymi kolumnami, zwieńczony trójkątnym frontonem (pierwotnie był to portyk czterokolumnowy, ze schodkowym frontonem). Przed wejściem znajdują się dwie amfory i dwie rzeźby leżących lwów. Skrzydło boczne, dawny zajazd, jest znacznie węższe, jego szczyt zaznaczony jest na fasadzie w postaci bocznego ryzalitu z boniowanymi narożnikami.

Z innych zabudowań zespołu pałacowego zachowała się późnoklasycystyczna oficyna oraz modernistyczny budynek stajni z początku XX wieku. Stajnia jest budynkiem dwukondygnacyjnym, zbudowanym z czerwonej cegły na planie podkowy według projektu architekta Tadeusza Stryjeńskiego. Elewacje ozdobione są pilastrami, boniowaniem, fryzem i gzymsami oraz łukowato sklepionymi i okrągłymi otworami okiennymi. Fasadę akcentują dwa ryzality zwieńczone trójkątnymi szczytami, między którymi znajduje się wejście główne ozdobione portalem w kształcie podkowy, z rzeźbioną głową konia nad drzwiami.

Zabudowania otacza park o powierzchni około 5 ha, do którego wiedzie brama z prostymi ceglanymi filarami i domkiem stróża. Teren dawnej rezydencji należy obecnie do fabryki kartonu i papieru, a pałac mieści fabryczny dom kultury.

Grzegorz Rąkowski,
Ilustrowany przewodnik po zabytkach kultury na Białorusi,
Burchard Edition, 1997
(A.O.)