> okręg wileński > gmina rejonowa Wilno > miasto Wilno > Ratusz
Wilno. Ratusz
Wilno. Ratusz

Ratusz | Wilno

Rok budowy (przebudowy): XIV? (1), ? (2), > 1749 (2), 178
Współrzędne geograficzne:
54 40'40.100"N, 25 17'13.03"E

Albumy zdjęć

Wybrane zdjęcia

Wilno. Ratusz

Ratusz w Wilnie. Fasada główna Foto © . |

Wilno. Ratusz

Ratusz. Fotografia Jana Bułhaka z lat 20 XX w Foto © . |

Wilno. Ratusz

Ratusz na rysunku P. Rossiego (około 1763 r) Foto © . |

Ratusz w Wilnie

Siedziba władz miejskich, serce miasta, ratusz, stał w obecnym miejscu już w XV lub w końcu XIV wieku, gdy król Władysław Jagiełło nadał miastu prawo magdeburskie. Był gotycki, z obronną wieżą, wyposażony w atrybuty władzy miejskiej pręgierz i szubienicę.

Liczne wojny, pożary i klęski niszczyły go; następnie był odbudowywany w zmieniającej się formie. Po pożarze w 1749 roku został odrestaurowany przez J.K. Glaubitza i Tomasza Russeli. Posiadał wtedy ośmioboczną wieżę z zegarem, dzwonami i wiatrowskazem w kształcie Pogoni. Niestety, został zniszczony w 1781 roku, gdy zawaliła się wieża, niszcząc biura i archiwa.

Wybudowanie nowej siedziby władz miejskich powierzono Wawrzyńcowi Gucewiczowi (1753-98). W latach 1781-83 wzniósł monumentalną, klasycystyczną budowlę, której kształt oglądamy dzisiaj. Jest to zwarta, prosta bryła z dominującym portykiem wspartym na sześciu doryckich kolumnach i zwieńczonym trójkątnym szczytem.

Ratusz posiadał pomieszczenia reprezentacyjne i przeznaczone do bieżącej działalności administracyjnej, także siedziby służb miejskich i cechów rzemieślniczych. W czasach zaborów organizowano tu koncerty, potem przeznaczono budynek na teatr. W 1941 roku urządzono w nim muzeum sztuki; obecnie pełni rolę kulturalno-artystyczną i reprezentacyjną. Zachowała się do dzisiaj piękna Sala Wielka oraz piwnice, niektóre jeszcze gotyckie. W piwnicach zgromadzono ocalałe przedmioty i urządzono muzeum ratusza.

A.O.
Na podstawie:
Juliusz Kłos, Wilno, Przewodnik Krajoznawczy,
Wyd. Oddziału Wileńskiego Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, Wilno, 1923
Tomas Venclova, Wilno,
R. Paknio Leidykla, Wilno, 2001, 2002